Portugalia
Impuls do wypraw geograficznych wyszedł z półwyspu Pirenejskiego. Jako pierwsi na nie wyruszyli Portugalczycy do podboju poza granicami półwyspu pchnął ich kryzys w państwie - fale głodu, epidemie i wojenne zniszczenia, które zrujnowały kraj skłaniały od poszukiwania nowych źródeł utrzymania. Portugalczycy posiadający rozwinięte rybołówstwo i nie rzadko trudniący się korsarstwem wykorzystali swoje umiejętności żeglarskie i wyruszyli na wyprawy morskie. Teren ekspansji stały się północne i zachodnie tereny Afryki. Portugalia była wtedy jedynym państwem prowadzącym aktywną działalność poza granicami Europy. Przykładek może być zdobycie muzułmańskiej Ceuty w Afryce w 1415 roku. Portugalczycy wyruszając na morskie wyprawy liczyli na zdobycie kruszców i towarów. Za zachodnie przyprawy jedwabie, dywany, czy porcelanę trzeba było płacić Arabskim kupcom złotem. A tego Europejczykom brakowało. Nie wytwarzano też w chrześcijańskiej Europie towarów, które znalazły by zbyt na wschodzie. Szacunkowo więc drogi morskiej do Indii umożliwiającą ominięcie lądowego szlaku zagrożonego ekspansja Turków, uniknięcie wysokich ceł.